Mijn blog

Zaterdag 11 augustus (6e sessie)
F komt vandaag wat gespannen binnen. In de kamer ziet hij de poezen en vraagt: “Hoeveel poezen heb je?” Twee poezen.


Ik vraag nog of F naar de wc wil, maar hij hoeft niet. Hij wil wel een sigaretje roken. We gaan buiten zitten, en drinken daarna een kop koffie met een plak cake. Terwijl ik de koffie haal, heeft F al zijn 2e sigaret opgestoken.

We lopen we naar de paarden. Boy loopt in een aparte wei waar meer gras staat, waardoor ik met F de wei in loop waar alleen Floor aan het grazen is. (Bas had ik toen nog niet)
F begint al vrij snel rondjes te lopen, maar als ik hem iets vraag over de paarden stopt hij even en kijkt me aan. Ik vraag nog eens of hij naar de wc wil, en nu zegt hij ja.

Als we weer terug gaan naar de paarden neem ik de bak met hooi mee, en vraag aan F of hij de paarden hooi wil geven. We hebben meteen de aandacht van Boy, die komt naar de omheining en blijft naar ons kijken. Ik vertel F dat Boy nog van de vorige keer weet dat F hem zo goed verwend had met het hooi. In eerste instantie neemt F geen initiatief. Floor daarentegen wel, ze komt aangelopen en steekt haar hoofd in de bak en begint te eten. Op een gegeven moment wil F toch de bak van me overnemen, en komt Floor hooi eten terwijl F de bak vasthoudt. Een mooi moment nu F van zo dichtbij contact heeft met Floor. Daarna geeft F ook aan Boy een plak hooi. F gaat ook korte tijd even zitten, maar staat toch snel weer op. Ik besluit om iets actievers met hem te gaan doen, aangezien hij de rust niet lijkt te kunnen vinden om te gaan zitten. We zijn nu de eerste keer in de wei, en dat is natuurlijk ook een verandering ten opzichte van de voorgaande keren. F vraagt wanneer de taxi komt en even later vraagt hij me wanneer hij naar huis gaat. Ook vraagt hij nog om een sigaret.

Om F op andere gedachten te brengen, vraag ik of hij me wil helpen om de drollen uit de wei te halen. F houdt de bak vast, terwijl ik de drollen erin schep. Daarna gooit F de bak om in de kruiwagen. Als we hiermee klaar zijn helpt F met het losmaken van de omheining van de mesthoop om hier vervolgens de kruiwagen om te kiepen. Daarna rijdt hij met de kruiwagen terug richting de stal. Hierbij moet ik F wel de weg wijzen. Opvallend, want ook als we naar buiten lopen dan wil hij nog weleens richting de voordeur lopen in plaats van naar de achterdeur, terwijl we dit toch al vaker zo hebben gedaan. Het is dan net of hij de oriëntatie kwijt is.
Binnen drinken we nog een kopje koffie in afwachting op de taxi.
Ik heb laatst een nieuw paardenboek gekocht. Ik laat F dit boek zien. Er staan mooie foto’s in. F bladert er geïnteresseerd in. Daarna laat ik hem nog wat foto’s van Boy en Floor op de computer zien. Ook hier reageert hij positief op. F gaat nog naar de wc en niet lang daarna komt de taxi hem ophalen.

Maandag 13 augustus
Ik vraag F wat hij afgelopen weekend gedaan heeft. “De paarden verzorgt, en rotzooi uit de wei gehaald.” (zaterdag noemde hij het: hoopjes opgeruimd.)
Ik zeg lachend tegen F: “Ooh, je bedoelt die poep van de paarden.“ Daar kunnen de paarden niks aan doen,” zegt F. 

Donderdag 6 september
Ik ga F op de woongroep ophalen om naar zijn werk te gaan, en vertel onderweg dat ik de paarden nu wat meer heb moeten voeren omdat het gras kaler begint te worden. “Eten die dan zoveel?”, vraagt F.

Daarna lopen we langs de lokalen van mijn collega’s en ik vraag F wie er werken. Hij benoemd zonder aarzelen alle namen. Hij is er vandaag goed aan, en lacht ook regelmatig.


Zaterdag 15 september (7e sessie)
F komt heel ontspannen binnen. Het personeel van de afdeling belt me als F daar wegrijdt, dan heb ik een beetje een idee hoe laat F er ongeveer zal zijn. De taxi was deze keer erg vroeg.

F aait Amber die op de krabpaal zit. “Hoeveel poezen heb jij?”, vraagt F. Eentje is in de kamer op de bank, vertelt hij.
We beginnen rustig aan met een kopje koffie, en F laat zich de koekjes en cake goed smaken. Hij stelt ook af en toe vragen. “Sta ik gevaarlijk te doen?”, zegt F. “Wat zijn we aan het doen?”, vraag ik. “Koffie drinken”, zegt Frans. “Is dat gevaarlijk”? Nee.
“Wie woont hier eigenlijk vraagt F? “ Vervolgens vraag ik aan F waar hij woont. “In Heel.” En wie wonen daar nog meer? “Heel veel jongens,” geeft F als antwoord.

F heeft vandaag geen sigaretten bij zich. Ik heb het idee dat dit een groot verschil uitmaakt. Dat hij dan meer ontspannen is. Terwijl ik in het begin juist dacht dat het extra stress zou geven wanneer hij geen sigaretten bij zich zou hebben. Zo zie je maar weer dat verwachtingen vaak weer heel anders kunnen uitpakken. Dat heb ik al vaker zo ervaren.

Ik laat F mijn visitekaartje zien, met hierop foto’s van de paarden. Ik vraag aan F wie er op dit kaartje staan. Frans pakt het kaartje en zegt: “Dat is het paard,” en lacht. Daarna draait hij het kaartje om. “Dat is Yolanda ook met het paard”, en weer moet hij lachen.“Dat is het paard ja, aan de andere kant ook. Heb jij die gemaakt dan?”
Ik vertel F dat Joke die foto gemaakt heeft.

“Daar staat een mandje op de grond”, zegt F. “Dat is voor de poezen?”
F wijst naar de kattenbak. Wat doen ze daar? “Slapen?”
“Staan de paarden op stal?” vraagt F. Ik vertel hem dat ze in de wei lopen, en stel voor om te gaan kijken.
Daarna lopen we naar buiten. We boffen alweer met het weer. Droog, en af en toe wat zon.
Ik vraag aan F of hij me mee wil helpen om de drollen uit de wei te halen. F neemt meteen de kruiwagen van me over. Ik merk dat hij hier plezier aan heeft.
We lopen de wei in, en Boy komt al vrij snel naar F toegelopen. Hij snuffelt met zijn hoofd aan F zijn gezicht, en F begint te lachen. Hij staat er ook op zijn gemak bij. Dit is de eerste keer dat F naast Boy staat zonder omheining ertussen.

We gaan verder met de drollen uit de wei te halen, zet ik Boy in een aparte wei. Ik merk dat F veel meer in het hier en nu is. Hij zoekt mee naar de “hoopjes” van de paarden, zoals F ze noemt. Leuk die eigen benamingen van F, laatst had hij het over paardenkeutels.

Floor komt af en toe bij ons staan. Ook hier geniet F zichtbaar van, maar het effect hiervan is niet vergelijkbaar met dat van Boy. Met Boy heeft hij een hele speciale klik. Waardoor dit komt weet ik niet, misschien omdat hij groter is, en hem de “beroemde kusjes” geeft.
De tijd vliegt snel voorbij, we maken tot slot de kruiwagen leeg en moeten dan alweer terug naar binnen, zodat we de deurbel horen als de taxi er is.
Eenmaal binnen gaat F na enige aansporing naar het toilet, en kijken we nog naar de foto’s van de paarden op de computer.
De taxi die F op komt halen, is in tegenstelling tot die van vanochtend juist behoorlijk laat, maar gelukkig is F er nog steeds goed aan en geeft dit geen extra onrust.

Donderdag 27 september

L (mijn collega) is F gaan ophalen op de woongroep.
F komt lachend de werkplek binnen. Ik vraag hem of hij met L over de paarden heeft gepraat. “Ja”, zegt hij met een brede glimlach. Ik vraag hem wat hij over de paarden verteld heeft. Dat ze allebei lief zijn.
L had aan F verteld dat ze voor beide paarden een wortel mee had willen nemen, maar dat ze deze vergeten was. F zegt: “Morgen kom ik ook hè?”
Ik vertel hem dat ik de paarden al verteld had dat ze die wortel van L zouden krijgen. Frans begint te lachen en vraagt: “Heb je dat die paarden verteld? Wat zeiden die paarden?”
Zo leuk om deze reacties van F te horen.

Als ik F vraag wat hij bij de paarden doet, zegt hij meestal: “Hooi geven en kusjes geven.”
Dan komt mijn collega R bij ons staan, en maken we nog meer grappen. F vraagt aan R:“Heb je ook een paard?” en “Eet die ook wortelen?“ R vertelt dat hij een grijs paard met wielen heeft, zijn motor. F vertelt dat hij vroeger een groene fiets gehad heeft.
Daarna gaat hij weer verder met werken. Wat fijn dat F de laatste meer op zijn omgeving reageert, waardoor zijn wereld een klein beetje groter begint te worden.

Woensdag 3 oktober
Ik vraag aan R (een mede-collega van F) welke dag het morgen is.

Morgen is het 4 oktober, wat is het dan?
Ik maak een grapje een vertel dat ik hem dan mag feliciteren. Waarop hij zegt, proficiat Yolanda, gefeliciteerd met jouw paard. Zo lief!

Dinsdag 9 oktober
Als F binnenkomt vraag ik of hij goed geslapen heeft. Ja, dat heeft hij. “Heb je ook gedroomd?”, vraag ik. “Over de paarden”, zegt F. “Dat ze lief zijn, de paarden.

Ik vertel F dat de paarden in de krant komen te staan.
“Wanneer dan?”, vraagt F.“Komt dat in de krant te staan? Allebei?”

M (personeel van zijn woongroep) komt binnengelopen en vertelt dat er een paard op de auto staat. Op de vraag van wie dat paard is, zegt F: “Yolanda”
Mooi om mijn naam te horen, want namen gebruikt hij nog niet zo vaak.
Soms als we het niet meteen in de gaten hebben dat F binnenkomt, dan roept hij weleens “Ha R” of “Ha Yolanda” Leuk dat hij deze initiatieven al neemt. Dat was een paar maanden geleden nogal anders.



Zaterdag 23 juni (4e sessie)
We drinken buiten een kop koffie met een koekje. We hebben het deze keer weer getroffen met het weer. F is tamelijk ontspannen.

Als we de koffie op hebben, lopen we naar de paarden. Boy houdt ons van een afstand in de gaten. In het begin blijft F naar de grond staren, terwijl hij kleine rondjes loopt. Boy komt steeds wat dichterbij, blijft even staan, en zet dan weer een paar stappen in onze richting. Ik vertel dit aan F, en op een gegeven moment kijkt hij ook op naar Boy. Ik geef F wat hooi, en vraag hem of hij dit aan Boy wil geven.
F neemt meteen het hooi aan, en geeft het aan Boy, alsof hij dit dagelijks doet. Ik merk ook dat hij dit leuk vind om te doen, en vraag hem of hij Floor ook wat hooi wil geven.

Ik had de tuinstoelen dichtbij de omheining van de wei gezet, maar F gaat nog niet zitten. Op een gegeven moment zet ik de stoelen wat verder naar achteren, misschien staan ze wel net iets te dicht bij de paarden. Niet lang daarna gaat F zitten. We kijken samen naar de etende paarden. Ik heb de indruk dat het F rust geeft. Daarna ga ik Floor halen en loop met haar naar F in de hoop dat hij nog wat directer contact met de paarden zal ervaren. Maar helaas, F staat vrijwel meteen op. Jammer, ik was iets te enthousiast.

Als ik Floor na een tijdje weer terug in de wei zet, vraag ik aan F of hij de draad van de wei dicht wil maken. Ik vertel hem dat ik dit zelf moeilijk kan aangezien ik Floor nog vast heb. F pakt het handvat en maakt de draad dicht.

Daarna gaat hij weer op en neer lopen. Om dit lopen te doorbreken vraag ik of F de paarden nog wat te eten wil geven. Ze hebben het hooi nu op. Ik geef F de bak met hooi. Hij laat Boy er een hap uit eten en tilt daarna de bak over de omheining en zet hem voor Boy neer.

Als de bak tenslotte leeg is, vraag ik of F de lege bak uit de wei wil halen. F pakt de bak, laat Boy hierin kijken en zegt: “Kijk, er zit niks meer in.”

Op een gegeven moment merk ik dat het voldoende is geweest voor F.

We geven beide paarden nog wat snoepjes. Het valt me op hoe voorzichtig de paarden deze snoepjes aanpakken. En ook dat F dit zonder enige aarzeling doet, terwijl het maar kleine brokjes zijn.

We zeggen de paarden gedag het lopen terug naar binnen. Het is mooi geweest voor vandaag.

Binnen moeten we nog even wachten op de taxi die later is.

F begint rondjes om het te lopen, en lijkt weer wat onrustiger te worden. Wat jammer. Ik pak de harp en vraag aan Frans wat dit voor een instrument is. Hij heeft de naam nog goed onthouden. Ik vraag hem of hij wat voor me wil spelen. Hij raakt tijdens het lopen steeds enkele snaren aan, en het valt me op dat hij steeds iets langer stil blijft staan bij de harp. Mooi om te zien. Niet veel later komt het busje, en gaat F weer terug naar huis.

Een paar dagen later spreek ik de begeleidster van F. Ze vertelt me dat ze een boekje aan het maken is voor F, met alle foto’s van de sessies met de paarden. Wat een leuk idee van haar.
Op zijn kamer hangen boven zijn bed ook veel foto’s van de paarden.

Een tijd geleden vertelde een van de begeleidsters dat F na het douchen niet uit de badkamer wilde komen. Ze had toen een foto van de paarden gepakt, en hem gevraagd of hij deze op zijn kamer op wilde hangen. Kort daarna was F opgestaan en naar zijn kamer gelopen. Mooi dat het effect van de sessie met de paarden nog zo lang doorwerkt.

Dinsdag 17 juli
“Dag F, wat zou je ervan vinden om zaterdag naar de paarden te komen?” vraag ik. “Leuk” zegt F. “Wat ga je dan doen?“ vraag ik. Er verschijnt een glimlach op het gezicht van F, het blijft even stil en dan zegt hij:“kusjes geven”.

“Aan wie?” vraag ik aan F. Aan Boy en Floor. (Bas had ik toen nog niet)En wie krijgt dan de meeste kusjes? “Allebei”, zegt F.

Ik vertel F dat de paarden in de regen gingen staan, terwijl ze ook onder het afdak konden gaan schuilen.

Even later vraagt F: “Staan ze nou nog in de regen?”
Ik vraag F wat hij denkt dat ze gekregen hebben.
“Hooi”, zegt F, en van die snoepjes weer?
Ik vertel aan F dat Boy het hooi van Floor op wilde eten. “Wat zei jij?“ vraagt F. “Mag dat van jou?”

Zaterdag 21 juli (5e sessie)
F wordt vandaag door M gebracht. Zij werkt op de afdeling waar F woont. 

Tijdens het koffiedrinken vertel ik dat ik een sterkte kerel nodig hem om het hooi van de aanhangwagen te halen. Ik vraag F of hij mee wil helpen om dit hooi in de stal op te stapelen. Aan zijn reactie merk ik dat hij hier wel voor open staat.

Als de koffie op is, lopen we naar de paarden. Het weer werkt weer goed mee, het zonnetje schijnt volop. Floor hinnikt als ze ons ziet, dat doet ze niet zo vaak. Dit vertel ik ook aan F, dat het wel speciaal is dat Floor ons nu extra begroet. En Boy komt steeds wat dichterbij gelopen.

We pakken samen een pak hooi van de aanhanger, en lopen richting de stal. Daarbij komen we langs Boy die bij de omheining staat. In het voorbijgaan pakt Boy snel een plukje hooi. Ik merk dat F dit leuk vind. Vervolgens nemen we nog wat pakken van de aanhangwagen. Een keer vergeet ik te stoppen bij Boy, en wil rechtstreeks de stal in lopen. Maar daar steekt F een stokje voor. Hij blijft staan bij Boy, want hij had zijn plukje hooi nog niet gehad. Ik vraag aan F of hij dit vroeger ook gedaan heeft met zijn vader. F beaamt dit.

 

Ik zie F veel lachen, hij heeft er zichtbaar plezier in. Het valt me op dat hij ook zelf initiatieven neemt, door bv. al een nieuw pak hooi van de aanhanger te willen pakken. Als we een aantal pakjes gedaan hebben, gaan we zitten. Lekker even uitrusten. Ik maak F een compliment dat hij zo hard gewerkt heeft. Het valt me op dat F nieuwe en andere vragen stelt, en niet steeds in herhaling valt.
Vragen zoals: “Wanneer heb je die gekregen, die paarden? Wat ga jij dadelijk doen? Waar zijn de poezen?”

Na een poosje staat F plotseling op uit zijn stoel. Verbaasd kijk ik naar wat hij gaat doen. Ik heb geen idee. F loopt richting de stal, en pakt wat hooi uit een bak. Hij geeft dit aan Boy. Daarna blijft F wat rond lopen, en vraag ik of Floor ook wat hooi krijgt. F loopt opnieuw naar de bak met hooi en geeft Floor ook een plak hooi. Daarna is Boy weer aan de beurt, hij krijgt regelmatig wat hooi van F. Ik zie dat F hem ook nauwlettend in de gaten houdt. Als Boy het hooi bijna op heeft, pakt F weer een nieuwe plak voor Boy. F zegt: “Dat doen ze wel graag hè, van de grond uit eten” en “Het andere paard heeft het op!”
F vertelt ook: Ik heb in de auto gezeten met M. Ik merk dat hij dit fijn heeft gevonden.

Ik merk dat het voor F al prettig is om naar de paarden te kijken en de dingen eromheen te doen. Dus dat hij ook van het indirecte contact kan genieten. Want dit geeft zichtbaar al veel ontspanning bij F.

Ik krijg de volgende mail vanuit de afdeling van F:


Hallo Yolanda,

bedankt voor de leuke foto’s.
Op de foto’s kun je zien hoe F er van geniet. F was een stuk onspannender toen hij terug kwam. Fijn om hem nog eens zo te zien.

Groetjes M

Vrijdag 3 augustus
Ik loop langs F op het werk en opeens vraagt hij me: “Wat zeiden de paarden?”
Later komt J bij ons staan, hij is een dienblad voor F aan het maken met een paard erop. Er staat 1 groot paard op het dienblad: Boy.
Met een beetje hulp van mij vertelt F aan J dat hij de paarden hooi heeft gegeven. Even later vraagt F:
“Waar heb je die paarden gekocht?” Ik vertel F waar de paarden vandaan komen. Vervolgens vraag ik of hij nog meer wil weten van de paarden. F vraagt: “Hoe oud zijn die dan?” Ik vraag aan F wie hij denkt dat het oudste is. “Floor”, zegt F. Een compliment voor Boy, die behoorlijk wat ouder is.Lacht

 

 

 

 

Nieuwe commentaren

17.12 | 17:50

Dankjewel Gerda voor jouw mooie compliment. Het coachen met de paarden is echt mijn passie! Groetjes, Yolanda

...
05.12 | 15:40

Hoi Jolanda

Wat een mooi artikel in de Limburger.
Was echt een verrassing.
Ik kende je website niet maar daar staat veel info op.
Succes voor de toekomst.

...
12.10 | 09:24

Graag gedaan! Luna is een ontzettend lieve en zorgzame meid. Ik vond het ook een bijzondere ochtend. Geen woorden maar paarden!

...
10.10 | 16:23

Lieve Yolanda,Dankjewel voor de mooie ervaring deze morgen,voor mijn Thaise kleindochter Luna.Ook voor mij ,daarvoor mijn hartelijke dank,kus Toos

...